Prestwick – Arran (reisdag)
Na het ophalen van de bagage in Prestwick nemen we de bus naar Ardrossan die net voor de luchthaven stopt. Een half uur laten staan we in het oude kapersdorpje. Omwille van de grote supermarkt die hier is, nemen we uitvoerig de tijd om te winkelen. Methanol voor ons Trangia-vuurtje vinden we niet zo vlot maar in een kleiner winkeltje vinden we toch onze brandstof. Omdat de boot nog even op zich laat wachten doen we ons ook nog even tegoed aan fish and chips. Lekker vettig en onze enige niet zelf gekookte maaltijd op heel de trip.

Eerste zicht op Arran
Eerste zicht op Arran

Aangekomen op Arran en meerbepaald in Brodick kijken we op de kaart waar we best overnachten want het wordt snel donker. Het Tourist office is nog even open en we vragen naar het weer voor de komende dagen. Als we zeggen dat we voor de Goat Fell (de heuveltop die boven het eiland uitsteekt) komen, raadt de vriendelijke man het ons af. Argumenten heeft hij niet echt. “Ja, maar het gaat sneeuwen!” zegt hij waarna hij toegeeft dat hij nog nooit op de Goat Fell zelf geweest is. OK, wij dus op weg naar een goede bivakplek, mijmerend over de dag die nog moet komen, inclusief de sneeuw die misschien zal vallen. Tussendoor wordt onze aandacht afgeleid door de palmbomen die je hier dus aan de kustlijn vindt.

Palmboompjes, oh yes!
Palmboompjes, oh yes!

Niet veel later zijn we al aan het stijgen in de naaldbossen die de Goat Fell aan deze kant flankeren. Het regent een beetje en we zetten onze tent op net buiten Cladach. Niet op de meest geschiktste plaats maar het is zachter dan op het pad.

Snel de tent opzetten...
Snel de tent opzetten…

Brodick – Goat Fell – Sannox Bay (15km)

Na een kort ontbijt – het regent nog steeds – stijgen we verder op het pad naar de top van de Goat Fell. Wim is vlotter in het stijgen en moet regelmatig op me wachten. De regen mindert en door de eerdere afwezigheid van wind, is het vlug te warm om met jas aan te hiken.

Digital StillCamera   Digital StillCamera

Niet veel later moet ik mijn muts en jas terug aandoen omdat de wind is komen opzetten. We zitten hier niet ver van de kust en de wind is dus goed aanwezig op de hoger gelegen stukken, onbeschermd door bomen. Het enige smalle pad dat we kunnen volgen leidt ons omhoog. Af en toe kruisen we een wild riviertje dat de neerslag van de voorbije nacht afvoert. Sneeuw zien we enkel nog maar op de top van de Goat Fell. Voorlopig had de infoman uit het Tourist office dus ongelijk.

Digital StillCamera  Digital StillCamera

Het pad draait langzaam weg van de top om naar een kam te stijgen. We komen nu langzaamaan plekken met sneeuw en ijs tegen. Opletten is de boodschap. We zijn niet voorzien van stijgijzers en die lijken voorlopig ook niet nodig.

Digital StillCamera Digital StillCamera

Voor we de kam echt omhoog volgen, steken we wat snickers en andere koeken in onze jaszakken. Achteraf bleek dat een goede keuze. We vorderen maar moeizaam door de sneeuw die nu toch wel proporties begint aan te nemen. Ik ga voorop en zak regelmatig met een voet tot een halve meter in de sneeuw. Door de grote stenen die zich verschuilen onder het witte laagje, moet ik goed opletten en kost het heel wat over en weer geroep om Wim duidelijk te maken waar hij op moet letten. Ondertussen merken we ook de eerste vallende sneeuwvlokjes op. Na een goede voormiddag stappen bereiken we de top van de Goat Fell.

Digital StillCameraDigital StillCamera Digital StillCamera

We krijgen maar enkele momenten de tijd om van het uitzicht te genieten. Door het gezwoeg in de sneeuw zijn we vergeten van onderweg rond te kijken: uitzicht over de zee, de Schotse kust op 13km en de omliggende heuvels. Ook de vallei die we inkijken is indrukwekkend. Het is alsof we op een uitkijktoren staan aan de ene kant, zo steil lijkt de helling die aan de andere kant van de Goat Fell ligt. Het plateau waarop we ons op de top bevinden is helemaal voorzien van een laag ijs. In combinatie met de wind schaatsen we weg van het plateau. Gelukkig staat er een stenen pilaar waar we ons beiden aan kunnen vasthouden.

De wolken glijden snel over ons en koelen ons af met vochtige lucht. Door de koude en de onmogelijkheid om te koken eten we vlug een snickers en bekijken hoe we het zadel naar de North Goat Fell willen benaderen. Door de sneeuw zakken we regelmatig diep in en moeten we elkaar helpen om steen per steen te overwinnen. Plots denken we het pad gevonden te hebben en vorderen we voor een paar meter zeer vlot. De grote rotsmassa die nu in de weg ligt is niet evident te overbruggen dus dan maar langs de zijkant: het hellingspercentage bestaat nog uit twee cijfertjes en valt te catagoriseren onder de 50%. We moeten voorzichtig stapje per stapje gaan en verliezen heel wat tijd met uitkijken hoe we de uitdaging kunnen aangaan. Het uitzicht over de diepe vallei links van ons is indrukwekkend. Als we de rotsmassa voorbij zijn zien we ook weer de andere zijde en is het duidelijk hoe smal het zadel wel is. Wim heeft gelukkig een rode jas want hij waait bij elke windvlaag wel een paar meter verder en uit mijn zicht. Ik weeg gelukkig wat meer en geeft me meer kans om me voort te bewegen in de sneeuw. Wim spurt ondertussen tussen de windvlagen door van rots tot rots. Ik eet ondertussen in alle rustigheid weer een koek want de maag gromt alweer een tijdje.

Digital StillCamera Digital StillCamera

De inspanningen vergen veel onze krachten en we nemen de tijd om even uit de wind te pauzeren. Wim is blij dat hij zich even geen zorgen meer moet maken om weg te waaien. Even later is het alweer van dat. Nu begint de zoektocht naar een goede route naar beneden. Het voordeel is wel: een mooi uitzicht voor ons, en dat zonder veel moeite te doen om af te dalen: de wind helpt ons vooruit en de wandelstokken remmen ons snel afdalen. Hoe lager we komen, hoe gemakkelijk het dalen wordt: door de terug zachter wordende ondergrond (minder en minder bevroren) kunnen we naar beneden huppelen. In de verte zien we Sannox Bay. Het kost ons nog een hele tijd om daar te geraken.

Digital StillCamera

Sommige stukken van de kaart geven moeras aan en een pad is niet goed te herkennen. Uiteindelijk geraken we veilig en wel aan het ommuurde kerkhof van Sannox Bay. Het wandelen op de halfverharde weg voelt zalig aan. We merken nu pas echt hoe moe we zijn. We vragen de eerste mensen die we tegenkomen waar we best bivakkeren. Niet ver van het strand zien we al de eerste tip die ze ons gaven maar we besluiten toch verder te gaan want door het strandzand en de keien lijkt het ons niet geschikt. Het padje langs de kust leidt ons tot op een ponyvertrekplek. In de zomer vertrekken hier ponytrekkings. In de winter is het zalig kamperen: een pelouseke gras zo vlak als maar kan, een bankje en een (niet zo propere) WC met lavabo. De avondschemering valt en de zon laat nog vlug even zien dat ze er was die dag. Met een mooie gloed op de Goat Fell achter ons koken we onze pastamaaltijdjes en kruipen niet veel later voldaan – en zelfs gewassen – onze tent in.


Sannox Bay – Lochranza (14km)

’s Ochtends worden we gewekt door een wandelaar met hond en kruipen we met de eerste zonnestralen uit onze tent. De nacht heeft deugd gedaan maar we moeten al vlug opbreken. De eerste wolken voorspellen niet veel goeds en niet veel later regent het goed door.

Digital StillCamera Digital StillCamera

We volgen nu de “Arran Coastal Way” die rond het eiland loopt. De kustlijn is ter hoogte van wat op de kaart staat als Leac Gharbh begroeid met veel bomen. Dat geeft met de regen een zeer sombere indruk. Fallen Rocks komt goed overeen met de realiteit: hoge rotsen vormen onze linkerkant en de zee breekt uit aan onze rechterkant. Het is mooi wandelen, ook al regent het. Er zijn ook regelmatig regenbogen te zien.

Digital StillCamera

De tocht van gisteren heeft duidelijk veel energie gekost want wanneer we Millstone Point naderen is een pauze echt nodig. Het is ondertussen ook alweer klouteren over grote gladde stenen. Tof maar vermoeiend. We besluiten dan ook maar om niet de kustlijn te volgen maar door te steken van Rubha Creagan Dubha naar Lochranza. Door de typische weilanden met schapen weten we dat ook dit Schotland is. Lochranza is van bovenaf bekeken een rustig stadje.

Digital StillCamera   Digital StillCamera

We passeren een craftsshop en zien het bekende kasteel in de baai liggen. Het is nog maar vroeg in de namiddag en de pub blijkt nog niet open. Door al de regen die we te verduren kregen willen we graag ons verwarmen en een Guinness nuttigen. Na een kwartier wachten doet de eigenares de Pub open en wat één Guinness moest worden, werden er heel wat meer. De kolenstoof heeft als we de pub verlaten al ons materiaal gedroogd. Niet de beste manier maar wel de meest comfortabele. Ondertussen is het donker en zetten we onze tent op langs het lokale ziekenhuisje. De tent opzetten blijkt een hele onderneming na het pubbezoek. Koken ook. Het was weer een mooie maar zware dag.


Lochranza – Knockenkelly (10km)

Het doel is om vandaag de westkust van het eiland te bezoeken. We staan aan de veerbootpier te liften. Na twee auto’s krijgen we een lift van Mike en Fiona. De Range Roover met beige leren zetels van dit Schotse establishment voert ons vlot over de hobbelige wegen van het eiland. Een leuk gesprek en tussenstop in Auchencar later, staan we voor de middag in Blackwaterfooth.

Digital StillCamera  Digital StillCamera

Mike en Fiona nuttigen de lunch in de pub, wij buiten op een bankje in de zon, vergezeld van vele meeuwen en een sterke wind. Als we weer willen liften doen Mike en Fiona ons weer het voorstel om mee te rijden. Ze zetten ons deze keer af in Lagg, vlak voor Kilmory, helemaal in het zuiden van het eiland. Hier begint onze trektocht weer. We wandelen even over de verharde weg richting Kilmory om dan het pad in te slaan dat noordelijk loopt. Dat pad blijft heel de dag half verhard met gruis. Al vlug bevinden we ons in dichte naaldbossen.

Digital StillCamera

We vorderen zeer vlot en beslissen om rond 16u langzaamaan uit te kijken voor een plekje voor de tent. Zo kunnen we de tijd nemen om nog hout te sprokkelen. Niet dus: als we denken een plekje gevonden te hebben is het te fel verharde met steengruis, is het te drassig of lopen we het risico om een halfdode spar op onze tent te krijgen. Doorwandelen is dus de boodschap. En het werd donker. We passeren een adventuredorpje met kleine hutjes maar het is onmogelijk om de tent er op te zetten. Eten kunnen we er wel maar de honger heeft nog niet toegeslagen. Een kwartiertje later komen we aan een bankje. We zien nog door de duisternis het Holy Island, net voor de kust van Arran. We besluiten om hier het tentje op te zetten op de drie m² gras die er staan. Een vuurtje is ook gemakkelijk gemaakt want vandaag is er niet veel regen gevallen.

Digital StillCamera Digital StillCamera


Knockenkelly – Prestwick

Als we de tent uitkruipen blijkt het uitzicht vanuit onze tent indrukwekkend. Door de duisternis van de avond ervoor hebben we niet gezien dat we op een uitzichtspunt staan.

Digital StillCamera Digital StillCamera

Na een rustig ontbijt op het bankje, het sorteren van het materiaal, haasten we ons bergaf naar Lamlash. Gemotiveerd door de regen die neerslaat en de wetendheid dat we de boot nog kunnen halen in de voormiddag, gaat het vlot.

Digital StillCamera

In Lamlash steken we onze duim op en de eerste auto die ons oppikt is alweer een mooie nieuwe en 1-minuut later vuile auto. Omdat we onze boot nog willen halen rijdt de man iets sneller. Vriendelijke jongens die eilandbewoners. Omwille van het slechte weer van de voorbije dagen vaart de boot niet altijd uit en om zeker te zijn dat we genoeg kansen krijgen zijn we blij als we de boot zien aanmeren in Brodick. We checken vlug of we mee kunnen en hop we zijn weer op weg huiswaarts. Aangekomen in Ardossan doen we nog vlug enkele inkopen voor de laatste avond. En dan begint het: liften naar Prestwick… Een kwartier, een half uur, een uur staan we langs de kant op de uitvalsweg richting Prestwick.

Honderden auto’s later twijfelen we om de bus te nemen. Niet dus want een vriendelijk vrouwtje van midden vijftig stopt en vraagt waar we naartoe gaan. Ze was al jaren niet meer in Prestwick geweest, dat moest zeker van in de jaren 80 geleden zijn… en ze heeft ons gebracht! Het lag compleet uit de richting maar ze kon ons toch niet laten staan. Een leuke rit later staan we voor de luchthaven. Nog even de weg terug uitleggen aan de lokale bewoonster en we zijn waar we moeten zijn. Omdat de vlucht ’s ochtends vroeg is kamperen we op het gebruikelijke plekje in de duinen. Door de overstroming van een deel van het golfterrein dat ons nog scheidt van de duinen, is het ook al een avontuur om in die duinen te geraken. Terwijl Wim de tent opzet ga ik hout sprokkelen op het strand. Dat is er steeds in overvloed en door het zoute water en de wind is het vlug brandklaar. Aan het kampvuur is het lekker warm en is het gezellig praten over de voorbije en komende tochten.

Digital StillCamera Digital StillCamera Digital StillCamera


Prestwick – Charleroi

’s Ochtends is het moeilijk opstaan. Met de goede zeelucht is het altijd goed slapen in de duinen en het wakker worden verloopt dan ook traag.

Digital StillCamera Digital StillCamera

Eens in de luchthaven volgt het ook al traditionele wasritueel om de medereizigers onze aroma’s te besparen gedurende de vlucht. De wisky staat in de solden en dat maakt de reis helemaal compleet. De vlucht verloopt vlot en we staan om 14u in Charleroi.


Wat praktische info

Bereikbaarheid: Prestwick Airport – Ardrossan: bushalte voor de luchthaven van Prestwick Airport. Dagelijks boten van Ardrossan tot Brodick (Arran)

Bevoorrading: In Ardrossan is op 200m van de haven een grootwarenhuis waar je alles kan vinden. In de omliggende omgeving zijn er kleinere winkeltjes en eetgelegenheden. Op Arran kan je vooral beroep doen op een winkeltje in Brodick en is er in elk gehuchtje een pub waar je meestal ook wat kan eten. Ook in Blackwaterfooth is er een kleine shop.

Kaartenmateriaal: Harvey Maps: Arran Whole Island & Superwalker

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s