Berdorf – Consdorf (20km)

Zaterdagochtend moesten we al vroeg vertrekken om op een degelijk uur in Berdorf te arriveren. Bij het vertrekmoment in Leuven om 7u15 had de voiture van Erik precies platte band. Na een noodzakelijke stop bij het tankstation gingen we op weg. Ongeveer 3 uur laten stonden we met de bende van 10 in Berdorf. Rond 11u beginnen we aan onze trip. We pikken direct in op de trail die goed gemarkeerd staat met rode M’en. De kaart die ik mee heb dient louter ter ondersteuning. Naast de markeringen staan er namelijk ook nog paaltjes die de afstand en richting aangeven. Handig dus.

Goede signalisatie langs de Müllerthaltrail
Goede signalisatie langs de Müllerthaltrail

Op de overzichtskaartjes is duidelijk aangegeven dat er heel wat gestegen en gedaald zal worden. We zijn nog niet goed in het eerste bosje of de eerste afdaling is al een feit. Vlot dalend komen we aan een amfitheater dat uit de rotsen uitgehold is. Niet veel later merken we dat de route voorzien is van voldoende trapjes die ons nog dieper het dal in leiden. Beneden zouden we heel wat stroompjes moeten zien maar de Aesbech staat droog. De bossen en de kloven geven mooie taferelen, zeker in combinatie met de rotsige wanden waarvan de lagen mysterieus op elkaar gestapeld lijken. Maar veel water krijgen we niet te zien.

S

Soms loop je langs hoge rotsformaties
Soms loop je langs hoge rotsformaties

S

Al slingerend gaat de route verder. We passeren de weg die van Echternach naar Berdorf loopt vlakbij de Perekop, een rotsformatie die je een blik over het gebied gunt. Omdat we toch al wat later zijn vertrokken doen we dit niet. Een fout blijkt achteraf. De route stijgt langzaamaan uit het dal om via het Sentier Ardennes-Eifel tot op een uitzichtspunt te komen. Van hieruit zien we Echternach. Ook de Süre die hier de grens met Duitsland vormt tekent zich af beneden ons. De zon was al even aan het proberen om erdoor te komen en doet dat nu helemaal. Het is dus een ideale plek om te picknicken. Tien man/vrouw aan het eten geeft de meest rare combinaties van eten: kleine toastjes met diverse besmeringen, musli, sandwichen, pasta, rijst, brood met chocola, tomaat-mozarella een pompelmoes enz. Vooral veel dingen die je op een meerdaagse trekking meestal niet verwacht.

Uitzicht op Echternach
Uitzicht op Echternach

Na het middageten dalen we een 20-tal meter en lopen we met de groep bijna verkeerd. Omdat de bewegwijzering in overvloed aanwezig is, wordt over het hoofd gezien dat er ook nog variantes bestaan van en naar de trail. Bijna zijn we met de groep op weg naar het station van Echternach. Terug op de juiste route lopen we tegen de flank van de Ierelchen richting Melickshaff. Omdat er nog veel bladeren van de bomen liggen en de wind deze doet opwaaien krijgen we af en toe een bladerendouche. In de verte doet de zon het meer nabij Echternach schitteren. Prachtig gewoon. Wel spijtig van de bebouwing in de buurt. Het tempo gaat met de tijd omhoog na Leiwerdellt. Door de felle U-lussen die de route soms maakt is het leuk foto’s trekken van de rotsformaties. Beneden zien we het riviertje de Lauterburenbaach. Het lijkt wel warm te worden op deze zaterdagnamiddag in maart. De fleeces en jassen verdwijnen en de eerste korte mouwen komen te voor schijn.

S

Net voor Scheidgen (en ja, dit is een dorp) zien we een leuk landhuisje waarvan de tuin piekfijn onderhouden is. De stukken gras en de boomperkjes zijn gemillimitreerd. De bloemenperkjes staan al klaar om met de eerste warmte van de zon te onluiken. Zeer mooi om zien maar met de gedachte aan al dat werk, laten we het ook weer even vlug achter ons. In Scheidgen aangekomen blijkt de lokale camping lang geen camping meer te zijn en dus wordt de hoop op een frisse pint & cola vervangen door een koekjespauze. Er worden onnozele bekkenfoto’s genomen en even later zijn we weer op weg. De route loopt nu echt tegen, tussen en in de rotsen. Ideaal voor de fotografen maar minder voor enkelen onder ons die last krijgen van de knieën. Gelukkig moeten we niet heel veel meer wandelen vandaag. Met die troostende woorden vatten we een steile klim aan van de Climensbierg.

De route gaat nu, bijna voor het eerst, verder op een karrenspoor. Breed genoeg om met twee langs elkaar te lopen. Iets dat vandaag nog niet veel mogelijk was. Vlakbij Schwaarzuecht komt het pad samen met de variante C alsook het Circuit Fred Welter. Door het loofbos gaan we recht af op onze laatste 500m van de dag. Vlakbij onze kampeerplek rijdt een boer nog wat op en af om zijn veld te egaliseren. Even snel als de boer uit zicht is, staan onze tenten op. Ze staan mooi op een rijtje. Pieter, Koen en de rest van de mannen gaat al vlug aan het houtsprokkelen. De eerste omgevallen jonge den wordt al vlug onder handen genomen met de bijl en het kampvuur wordt klaargemaakt. Cynthia coördineert het koken op de diverse vuurtjes en niet veel later knettert het kampvuur en zijn de eersten aan het eten.

S S


Consdorf – Berdorf (14km)

Het is 7u als ik uit de slaapzak kruip. De rest is nog niet wakker en de dauw ligt mooi in het veld. Het is eigenlijk ook helemaal niet koud maar ik besluit toch al vlug om mijn jas aan te trekken en de rugzak te maken. Er staat een beetje wind. Als ik niet veel later de groep wakker maak met een goeiemorgen en enkele tikjes tegen de tenten, hoor ik wat gekreun en niet veel later meestal een goeiemorgen. In uitzonderlijke gevallen blijft het bij wat gemor over het vroege uur. Het is tenslotte zondag… Iedereen komt op zijn tempo op gang en tegen 8u30 zijn de meesten klaar om te vertrekken. Niet zoveel later gaan we op weg maar blijken niet alle voeten en knieën even goed mee te willen.

S

Omdat we vlakbij de route het pad verlieten zijn we ook weer snel echt op gang. We lopen nu langs de Steebaach die langs beide flanken door grootste rotsformaties begeleid wordt. De rotsige wanden worden steeds spectaculairder en wanneer we door een rotsformatie moeten klauteren worden de koplampjes bovengehaald. Het is grappig om te zien hoe creatief de rugzakken en in een uitzonderlijk geval ook één van onze dames door de rotsformatie getrokken worden. Het is echt wel smal en vooral ook donker. Tof als je niet claustrofobisch bent. En zo gaat het wel even verder, de ene kloof al smaller dan de andere, de ene al hoger dan de andere. Als we de Constrefermillen passeren wordt het pad afgeschermd voor padden. Raar maar na 80m geven de paddenvrienden het op. De afrastering van 25cm hoog stopt namelijk plots. Opnieuw gaan we omhoog en omlaag en bij de Goldkaul krijgen enkelen onder ons het toch echt zwaar door hun vermoeide knieën en stekende blaren. Er wordt overwogen om tot Mullerthal te gaan en dan te liften.

S S S S S

De rest van de groep kan goed verder en dat doen ze dan ook. Afspraak in Mullerthal. De achterblijvers geraken op hun tempo en via creatieve routeberekening in het dorpje. De rest van de groep kan geniet van het watervalletje dat Mullerthal op de kaart van Luxemburg, en op zowat elke foto van Luxemburgse natuur zet.

Omdat rust wel op zijn plaats is voor de geblesseerden onder ons schuiven we ons een frisse pint onder de neus in het sporthotel dat we in het dorpje vinden. De vriendelijke dienster maakt geen probleem van onze bemodderde boots en rekent zelfs getrennt af. Ideaal want voor 10 rekenen is geen plezier. Als we terug buiten komen houden we middagpauze. Het kan want de zon is weer van de partij. Op het houten brugje over de Schwaarz-lernz wordt weer vanalles verorbert. De Koens beslissen om op een alternatieve manier op de vertrekplaats te geraken en wensen ons nog een leuke trip. Omdat Mullerthal in een dal ligt – de naam zegt het zelf – is het stijgen geblazen. En wederom: trapjes à volonté. Opnieuw krijgen we het uitzicht over rotsformaties maar toch weer een tikkeltje anders dan voordien. Het gaat vrij vlot omhoog en af en toe wordt gepauzeerd om foto’s te nemen, een koekje te eten of om uit te hijgen.

S S S

De maaltijd lag toch nog een beetje op de maag precies. Eén van onze pauzes houden aan de Priedegtstull. Zeer de moeite waard om even op rond te lopen.

S

Als we opnieuw vertrekken, dalen we naar de weg die we oversteken. We gaan een nis in en even later zitten we weer in volle natuur. Niet veel later worden we verfrist door enkele druppels regen. Als we aan een 56 diepe grot komen valt er nog een bui’tje. Maar als we buitenkomen uit de grot blijkt het veel kouder in de grot dan buiten.

S S

Raar gevoel om midden maart buiten te komen en vast te stellen dat het “warm” is. Enkele trappen later staan we aan de rand van Berdorf. De Koens hebben ondertussen ook de auto’s bereikt. We zijn weer compleet.

S


Wat praktische info

Openbaar vervoer is goed uitgebouwd in Luxemburg. Je doet er wel wat langer over dan met de auto natuurlijk. Liften kan
ook altijd maar er is iets minder verkeer in de afgelegen dorpjes.
www.cfl.lu (trein)
www.mullerthal.lu (info over de regio en de trail)

2 reacties

  1. Afgelopen weekend ook 3 vrienden laten kennismaken met Mullerthaltrail en ze vonden het super. Wij sliepen wel op de camping van Echternach en liepen met dagrugzakken. Altijd leuk om mensen mee te krijgen in de natuur hé.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s