Na een vermoeiende rit komen we ’s avonds aan bij de Auberge de Jeunesse in Xonrupt-Longemer. Er hangen briefjes op hoe we aan onze kamer geraken. Er is naast ons nog slechts één koppel in de herberg. Het is dus rustig, stil zelfs. Als we de kamer binnengaan is het al 23u en het duurt niet lang voor Louis slaapt. Cynthia en ik volgen niet veel later. De volgende dagen plannen we korte trips om wat van de natuur te genieten maar ook wat tot rust te komen. Lac Vert – Lac du Forlet – Gazon du Fang Het is nogal bewolkt en we kiezen voor een rustige tocht. Het was een korte nacht en de vermoeidheid van de voorbije weken is nog niet uit ons lichaam. We rijden naar een parking nabij Lac Vert, Dreieck staat er aan de bushalte. Louis wordt goed ingepakt en is klaar om in de rugzak te kruipen. Het is een mooi bospad om te starten. We dalen al direct en zien het Lac Vert onder ons verschijnen. DSCF7226 DSCF7233 DSCF7235 DSCF7236 DSCF7238 Er hangen nog veel blaadjes aan de bomen waardoor het echt een herfstpallet aan kleuren is. Als we een honderd meter gedaald zijn draaien we naar links en komen we enkele hutjes tegen. We horen regelmatig iemand roepen en wat verderop komen we een jachtpartij tegen. Geen probleem om verder te wandelen volgens hen, ze zullen wel opletten :). Louis amuseert zich achter op mijn rug met een takje en als snel komen we aan het Lac du Forlet waar de rest van de jachtpartij zich al aan het verzamelen is. De zon komt er af en toe door en het begint warm te worden als we stijgen naar de Altenkraehkopf. We wandelen een stukje verder over het Gazon du Fang om een goed picknickplekje te vinden. We installeren ons op een rotsblok en smullen van onze lunch. Louis verkent de omgeving nu en struikelt regelmatig over de ongelijke ondergrond van het veen. En maar lachen. Hij amuseert zich kostelijk, en wij ook door naar hem te kijken. DSCF7251 DSCF7262 DSCF7263 DSCF7274 DSCF7293  DSCF7318 DSCF7347 DSCF7351 DSCF7354 DSCF7362 DSCF7363 DSCF7377 Na de middagmaaltijd gaat het pad over de kam verder en wandelen we rustig naar de Taubenklangfelsen. Nu krijgen we een prachtig uitzicht o het Lac du Forlet in de diepte. Het pad loopt rustig naar beneden en net voor we aan de auto komen valt Louis in slaap. Veel zuurstof, buiten spelen en lekker eten, een ideale combinatie voor het middagdutje dat zich opdringt. We zetten hem in de auto en hij snurkt rustig verder. DSCF7395 DSCF7398 DSCF7402


Le Hohneck – Lac de Schiessrothried Het is opnieuw een bewolkte dag maar we laten ons niet tegenhouden om naar de Hohneck te rijden. We parkeren de wagen op de top en merken dat er een stevige wind staat. Louis goed induffelen en weg zijn we. Via een zacht pad dalen we naar de Clochers du Petit Hohneck waarna we stijgen naar Le Petit Hohneck. We krijgen een heel ander zicht op de omliggende valleien dan vanop de Hohneck. Het afdalen is rechttoe rechtaan, knal naar beneden tot aan de ferme auberge Schiessroth. DSCF7403 DSCF7420 We zoeken even het pad dat verder naar beneden loopt en al vlug zitten we in een bosje. Het is zigzaggen tot aan het Lac de Schiessrothried. Louis is ondertussen aan het brabbelen geslagen en er galmt regelmatig “papaaa” of “mamaaa” in de vallei. Aan het stuwmeertje kijken we hoe we verder gaan. We kiezen voor een pad dat snel stijgt. DSCF7435 DSCF7436 DSCF7437 DSCF7445 DSCF7466 We passeren een groepje Fransen die verbaasd zijn dat er een jongen op mijn rug hangt. We halen hen in bij een omgevallen boom die het hele pad verspert. Cynthia klautert eerst over de boom en de vele takken en ik volg al trippelend over de stam. Na enkele rotsformaties beslissen we om te eten. We koken wat op een pad dat bezaaid ligt met losse blaadjes. Louis vindt het tof om ze voor zich uit te schoppen en hij giechelt. Eten is duidelijk niet zijn prioriteit. Na veel vijven en zessen heeft hij toch wat gegeten en kunnen we weer op weg. We stijgen nu via Wormspel naar boven. Als we de kam net zien verschijnen krijgen we het signaal om stil te zijn en uit te kijken voor Chamois. We tellen er twee en even later in meer open gebied tellen we er nog drie. Het is zwoegen om de vallei uit te komen. Aal de Col du Wormspel houden we een pauze en spelen wat met Louis. Het is plezant en vooral ook goed dat we even kunnen bekomen van de steile klim. DSCF7477 DSCF7487 DSCF7489 DSCF7504 Na een half uurtje spelen wandelt Louis met Cynthia tot aan de wagen. Dat is dus 50 stijgen en enkele honderden meters wandelen. Het gaat niet echt vlot maar we komen er wel. Ideaal dus voor Louis om de wandelstokken op te eisen. Hij vindt het geweldig. Boven spelen we nog even in het gras en wat later kruipen we in de wagen om een bezoekje te brengen aan een La Bresse.


Batteriekopf – Steinwasen – Rothenbachkopf Het is zeer mistig en er valt een beetje miezerregen als we de auto achterlaten vlakbij de Batteriekopf. We zien eigenlijk geen 100m ver en moeten dus goed opletten om de juiste weg te vinden. Het gaat vlot en we nemen een kijkje in een abri die op onze route ligt. Het is een mooi verzorgd hutje met voldoende hout. Ideaal voor een drietal personen bij noodweer. DSCF7580 DSCF7583 We gaan wat verder en dalen door een veld. Het is plezant wandelen ook al is het weer niet denderend. Als we afslaan om verder te dalen gaat het verder over een drassig pad. We komen een Waalse jongedame tegen die eigenlijk zonder kaart aan het hiken is. Na enkele foto’s van onze kaart bedankt ze ons en gaat ze verder. We volgen een pad dat een bos indraait. Na het oversteken van le Wiedenbachrunz gaat het pad op in het landschap. DSCF7592 DSCF7597 We besluiten toch verder te gaan en wandelen op de flank van de Herrenberg. Het is soms wel opletten dat we niet uitglijden op de losliggende blaren. Als we even halt houden en rondkijken krijgen we een statige bok te zien die zijn territorium aanschouwt. Hij ziet ons vanop een hoger gelegen rots en volgt onze bewegingen op de voet. We besluiten wat te stijgen op de steile hellen. Cynthia heeft het er niet op maar het is een goede training om haar offroadskills nog wat aan te scherpen. Eigenlijk gaat het vlot en we staan voor we het weten terug in het weiland dat we eerder via een pad doorgestoken hebben. We volgen nu de halfverharde weg naar Steinwasen en krijgen een mooi uitzicht op de voor ons liggende vallei. In de verte kunnen we Mitlach zien liggen. Aan de Auberge de Steinwasen gaat het pad omhoog en komen we aan de Rainkopf. Er staat hier een sterke wind. Toch pauzeren we op de top en Louis gaat vergezelt op verkenning. De ene rots op, de andere af. Een tourtje rond een steenmannetje, en dan weer erop. DSCF7609 DSCF7635 DSCF7653 Enz. Het weer is er niet beter op geworden en net als we opgeruimd hebben begint het echt te regenen. We kiezen een hoger tempo maar Louis wil nog spelen. Het gaat vlot maar met veel geween naar de Col du Rothenbach. Op weg naar de Rothenbachkopf komen we nog wat Vlamingen tegen die Louis al van ver gehoord hebben. Na een korte goeiedag laten we hen achter ons. In een echte regenvlaag dalen we af en het tempo wordt nog wat opgevoerd. We lopen nu tussen de heide naar de wagen. We kiezen een ander smal pad en komen op 2m van de auto uit. Nog even een grachtje over en we zijn kletsnat aan de wagen. Ondertussen heeft Louis zijn volumeknop vermindert en is hij in slaap gevallen. DSCF7664DSCF7665


Sentier des roches – Trois Fours – Col de la Schlucht Het is een prachtige dag als we wakker worden in de herberg. Er is nog steeds niet veel volk. We rijden naar de Col de la Schlucht en maken ons klaar voor le Sentier des Roches, een vrij gekend pad door zijn avontuurlijk karakter maar ook door zijn mooie vergezichten bij goed weer. We zijn goedgemutst omdat dit een klepper van een afsluiter van onze vakantie wordt. We dalen af via een trapje en merke al snel dat het pad niet overal even simpel zal worden. Er zijn regelmatig kettingen en enkele ankers in de rotswanden. DSCF7672  DSCF7693 DSCF7706 DSCF7726 DSCF7737 DSCF7739 DSCF7747 DSCF7764 Louis is enthousiast en zit af en toe te schudden aan de rugzak. Bij een aangenaam zonnetje wandelen we verder langs steile flanken, over rotsformaties en zelfs door een rots. Het is soms glibberig door de regen van de voorbije dagen maar al bij al valt het goed mee. Cynthia doet het goed (ook al heeft ze hoogtevrees) op de steilere stukken. Ze maakt zich wat ongerust over Louis maar ook dat is snel vergeten als we een pauze houden in een bosje nabij Krappenfels. Als we het sentier des Roches verder blijven volgen komen we uit op een stuk dat we eerder deze vakantie al gedaan hebben. We nemen het pad omhoog dat ons naar Trois Fours leidt. We picknicken op een uitzichtpunt en opnieuw steelt Louis de show. Na wat appel, rijst en koek ravot hij in het gras. En maar rondjes rond het bankje lopen. Hij spartelt weer wat tegen als hij de rugzak in moet maar hij is al snel afgeleid door het gehuppel van Cynthia en mij. DSCF7778 DSCF7788 DSCF7809 DSCF7857 DSCF7867 We steken af door een weiland en komen zo in het bos dat aansluit bij de Col de la Schlucht. We zijn in de vroege namiddag aan de auto en keren huiswaarts. Louis stelt zijn middagdutje uit zo lang hij kan maar de slaap haalt hem in als we Nancy passeren. Het was een leuke trip met voldoende afwisseling tussen wandelingen en rustmomenten.


Wat praktische info Overnachten: eigenlijk kan je gemakkelijk bivakkeren op vele mooie plekken. Wij kozen voor een bescheiden maar verzorgde herberg. Bevoorrading: in Xonrupt-Longuemer of via horecazaakjes aan de Col de la Schlucht. Kaartenmateriaal: IGN France – 1:25000 (3618OT) – Le Hohneck Gerardmer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s