In de herfst zoeken we altijd een wandeling in bosrijk gebied om te genieten van het kleurenpallet van de bladeren aan de bomen. De keuze om een weekend door te brengen in de omgeving van Saint-Hubert gaf ons een garantie om te kunnen genieten van diverse loofbossen en rustige wandelpaden. Saint-Hubert is ook gekend voor de jacht dus het was toch even opletten geblazen om een tocht uit te stippelen. De toeristische dienst van Saint-Hubert zorgt gelukkig voor een overzicht van welke lokaal uitgestippelde wandelingen op welke data uitgesloten zijn door de jacht.


Bois de Saint-Hubert (Arville, Saint-Hubert)
Op zaterdag 25 oktober kwam onze bende van 8 volwassenen en onze 20 maanden oude peuter bijeen aan de BBQ-hut, net buiten Arville. Een lokale scoutsgroep heeft er blijkbaar voor gekozen om hier te bivakkeren waardoor het al gezellig druk is. De wagens kunnen we parkeren op een half verhard stuk langs de BBQ-hut, we gespen de rugzakken en de kinderdrager op en rond 10u15 starten we over een breed karrenspoor, rustig stijgend door het Bois de Saint Hubert. Na enkele honderden meters beginnen we het geritsel onder onze voeten gewoon te worden. Het is herfst en dat voel en zie je: het is wat frisser maar wel droog, de bomen verliezen bladeren en zorgen voor afwisselende rode, gele en groene tinten. Iedereen geniet van de omgeving en onze zoon Louis geeft de richting aan “daa”, “daadaa”, wat zoveel betekent als daarnaartoe. Gelukkig heb ik nog een kaart want de richting van Louis is niet altijd de juiste. Na enkele bochten gaat het pad steil naar beneden. Het is modderig waardoor we bijna naar beneden glijden. Omdat we vandaag diverse lokale routes combineren tot een gevarieerde dagtocht moet ik regelmatig op de kaart kijken. Enerzijds opletten dat we niet in jachtgebied terecht komen en anderzijds dat we het juiste bospad blijven volgen want het tempo zit hoog. De koplopers, een jong koppeltje, lopen soms wat te snel voor de rest van de groep waardoor ze de richting niet altijd horen als ik die roep. Ze hebben hun redenen. Na enkele mooie brede paden slaan we af om een stukje over een brandlaan te lopen tot een open plek in het woud. In de brandlaan zijn duidelijk de sporen van herten te zien en op de open plek is de grond goed omgewoeld door everzwijnen. Na wat gezigzag langs grote plassen komen we aan één van de weinige verharde wegen op onze route. Na het mooie Chapelle Norte Dame de Walcourt, ongeveer 500m na het verlaten het bospad zitten we al vlug op een veldweg. Er hangt een duidelijk symbool van de jacht maar gelukkig is dat morgen pas van toepassing.

DSCF6888 DSCF6902 DSCF6904

We eten onze picknick op aan een bankje. Louis vind het tof om wat rond te lopen en speel wat met “bal”, een soort van hockeyballetje waarmee hij zelfs de grootste van de groep in beweging krijgt. Het balletje weggooien en dan wijzen tot iemand het haalt. Niemand doet het hem na. “Peuters & delegeren” zegt iemand terwijl het balletje voor de zoveelste keer gehaald moet worden.

DSCF6915 DSCF6927 DSCF6935

Na de middagpauze gaat het even door een sparrenbos om dan door een loofbos langs de L’Homme op te wandelen over een smal pad. Het is leuk wandelen en als we langs het provinciaal domein passeren zien we de talrijke visvijvers. Hier loopt onze route omhoog over Les Hazeilles. Het is een lange trage klim waardoor een pauze halfweg nodig is. Eens boven hebben we een mooi uitzicht en niet veel later passeren we een groot kruis met een zeer klein Jezusbeeld. Niet echt in verhouding en dus opvallend. We slaan af en dalen in de richting van een spoorwegbedding. De keuze voor een minder goed pad leidt ertoe dat we toch even een offroadstukje lopen als het pad plots doodloopt.

DSCF6950 DSCF6958

We steken de spoorweg over en dalen af langs een steile trap. Niet veel later moeten we kiezen tussen het doorwaden van de rivier en even teruglopen tot een brug over het snel stromende water. We kiezen voor het laatste en komen zo aan Rocher de Mairie de Gobaille. Het pad wordt breder en stijgt rustig tot aan de Chapelle du Cheni du Mont. We slaan links af en moeten over zeer modderige paden gaan. Ik ondervind dat mijn schoenen onvoldoende grip hebben en lig bijna languit in de modder. Louis zit op mijn rug en vindt het precies wel grappig. “Papaaaa” roept hij met daarna een vettig “heinhein”-lachje.

DSCF6981 DSCF7004 DSCF7009 DSCF7014
Terug aan de wagens hebben we ongeveer 21km in de benen en 485 hoogtemeters op de teller. De scoutsgroep aan de BBQ-hut is nog groter geworden en er staan ook veel meer wagens. Het is laveren tussen al dat volk. We hebben voor de verandering een overnachting in de jeugdherberg van Champlon geboekt. Rustige jeugdherberg en vlakbij kan je lekker eten voor bij Bernadette et Patrick. Langs buiten ziet het er maar een sjofel café uit maar het is binnen lekker warm door een rustig brandende stoof en het eten is behoorlijk veel en niet te vergeten zeer lekker. Louis heeft zijn limiet bereikt en wil slapen dus we kruipen vroeg in bed.


Aèrodrome de Saint Hubert
Het extra uur dat we mogen slapen door de wissel van het zomer naar winteruur kunnen we niet benutten. Louis is vroeg uit de veren waardoor we stipt om 8u aan het ontbijt zitten. Vandaag rijden we terug naar Saint-Hubert en het is stralend mooi weer als we uit de auto stappen aan de parking vlakbij het statische beeld van een groot Hert. Onze route leidt ons even over asfaltweg om het stadje te verlaten. Eens de grote weg overgestoken draaien we een industrieterrein op waarna het snel landelijk en minder verharde weg wordt. Velden met koeien en de eerste vergezichten maken het leuk wandelen in de zon. Louis heeft een goede nachtrust gehad en praat/brabbelt volop. Hij is niet te stoppen waardoor we het wel kunnen vergeten om wild te zien. Of toch. Niet veel verder nabij Haie Madame ligt een vos langs het karrenspoor, helemaal opengereten. We zoeken een verklaring maar kunnen niet beter gokken dan een gevecht met een everzwijn of een serieuze nalatigheid van enkele jagers. Spijtig want het dier zag er vrij gezond uit.

DSCF7022 DSCF7032

Wat verderop nemen we een korte pauze om een koekje te eten en wat te drinken. We naderen Le monastère d’Hubertise. Er valt niet veel te zien door de hoge muur. We lopen een klein stukje over verharde weg en langs een hoge omheining die de muur opvolgt. Gelukkig is er de kleurrijke bladerenpracht om het stukje op te frissen. Aan het militair domein slaan we een wegje in. Niet echt de lokale wandelroute maar het is een leuke afwisseling van de brede paden. Het pad wordt smaller, drassiger maar we komen ook echt in de wilde natuur. We volgen een padje dat een beetje willekeurig door een klein veen loopt. Een jagerstoren kijkt uit over het veen en een mooi stukje grasland.

DSCF7056 DSCF7057 DSCF7063 DSCF7064 DSCF7066

Niet veel later komen we aan een omheining met nog een extra schrikdraad, de aèrodrome met in de verte enkele gebouwen. We vervolgen een drassig pad en komen zo op een brandlaan die ons langs het lokale vliegveld loodst. Louis heeft ondertussen een dutje gedaan en laat zich helemaal gaan bij elk vliegtuig: “ituih”, “ituih”… Zot is hij van vliegtuigjes. En maar zwaaien met zijn handjes en wijzen naar de lucht of naar de geparkeerde sportvliegtuigjes. We komen net op de middag aan een uitzichtspunt op het Fagne de la Borne en kunnen door het mooie weer ver kijken tot in het Fagne de la Hutte. Er staat een mooie uitkijktoren die toegankelijk is met een helling i.p.v. trappen. Het wiebelt wat doordat de constructie aan stalen kabels hangt en dat geeft wat als er 8 “volwassenen” een beetje heen en weer wiebelen. Ook Louis wil maar op en af lopen.

DSCF7073

DSCF7076 DSCF7083  DSCF7092

We koken wat en na het eten vervolgen we onze weg over een stukje halfverharde weg. Aan de ingang van het vliegveld wordt het even verharde weg en Pieter leest vanaf nu de kaart. Er wordt gekozen om de geplande route in te korten waardoor we geen 20 maar slechts 16km wandelen. De kaart lezen doet Pieter goed, het inschatten van de afgelegde meters iets minder waardoor de nodige grapjes volgen. Al doende leert men dus dat komt wel goed. Na een passage onder een brug pikken we terug een lokale route op die door de bossen en het Fagne de la Doneuse loopt. Het is prachtig omdat het pad en de bomen door de sublieme lichtinval een feeërieke sfeer krijgen. We dalen rustig naar het Bois de Fays waarna we terug de bebouwde kom in wandelen.

DSCF7135 DSCF7137   DSCF7155

Bij het inkorten van de route had ik de E.T.A. op 15u gegokt en het klopt op de kop. Nog tijd dus voor een terrasje in Saint Hubert. De zon is immers van de partij en het is een aangename 17°C. Een fijne afsluiter van een fijn weekend.

DSCF7163DSCF7170


Wat praktische info

Kaartenmateriaal: Au pays de Saint-Hubert (1:25000), wandel- en mountainbikekaart
Informatie over de jacht in en rond Saint-Hubert: http://www.saint-hubert-tourisme.be/index.php?p=en_focus_id&id=1&lang=nl (met dank aan Ronny V.)

Overnachting: Jeugdherberg van Champlon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s