Molenstede – Bivouac du Nouveau Monde (vrijdagavond 23 januari)

We vertrekken uit Molenstede met vier: Cynthia, Yanick, Louis (onze zoon van net geen twee jaar) en Mathieu (mijn vader en grootvader van Louis, aka “vake”). Om onze winterhiking rustig te kunnen aanvatten rijden we al naar een eerste bivakplek. Het is al donker als we na wat omleidingen aankomen in het Pays de Chimay. Het is hier heel landelijk en nog voor we aan de Bivouac du Nouveau Monde aankomen zien we, ongeveer met een minuut ertussen, twee grote uilen wegvliegen, opgeschrikt door de koplampen van onze auto. We rijden op een smalle asfaltweg en turen in de duisternis naar een opening langs de weg. Na een beetje zoeken vinden we een pad en ongeveer 20m verder staat een infobord waarlangs de bivakplek ingericht is. Een vrij gemaakt stukje bos waar we middenin een vuurplek vinden. Na het opzetten van de tenten wordt er aan het vuur begonnen. Aangezien er weinig wind staat en het midden in de bos ligt, is het hard werken om het vuur aan te houden. Het vriest waardoor we afkoelen… tenzij we hout sprokkelen. En ook Louis draagt zijn steentje bij: al vertellend houdt hij ons aan de gang: eerst een tourtje rond de bivakplek met Cynthia, dan van tent naar tent met vake, helpen met de takken sprokkelen…

Het is ongeveer 20u30 als de rest van onze bende (Pieter & Benji) arriveert. Het is een goede afleiding want het vuur wil maar niet aan blijven. Een tweede poging zorgt ervoor dat het wel lukt en tegen 21u30 zijn we toch aan het bbq’en boven de hete kolen. Worstjes… ideaal op zo’n koude winteravond. Ondertussen is Louis’ slaaptijd aangebroken en na een kwartiertje ravotten in de tent slaapt hij. Terwijl we nog wat keuvelen aan het vuur komt een Antwerpenaar ons vervoegen op de bivakplek. Na een korte babbel kruipen we tegen 23u onze slaapzakken in. Het vuur smeult rustig verder.

Bivouac du Nouveau Monde – Bivouac de la Taille des Sarts (zaterdag 24 januari)

Als we wakker worden horen we neerslag vallen op de tent. Cynthia vreest regen, ik denk aan sneeuw. Als we ontbeten hebben in de tent en Louis zijn nodige speeltijd met de speelgoedauto’s gehad heeft komen we traag op gang. Het is wel degelijk sneeuw die valt. En serieus bij momenten waardoor het opruimen moeizaam verloopt. Tegen 9u20 zijn we toch op weg. Cynthia, Mathieu en Benji starten langs de GR vanop de bivakplek. Pieter en ik droppen de wagens onderweg zodat we ons kampeermateriaal niet moeten dragen. Na het heen en weer rijden pikken we de route en het drietal op ter hoogte van Bois Magout. Het sneeuwt nog regelmatig en het landschap ligt onder een wit tapijt van ongeveer 10 à 15cm. Na een poosje passeren we een kappelletje. Van hieraf gaat het over verharde weg maar door de sneeuw valt het wel mee. We lopen langs een oude hoeve en steken een grotere weg over.

DSCF8694 DSCF8696 DSCF8698

Nu slingert het pad het Bois de Macon en het Bois d’Imbrechies in. Het is ondertussen bijna middag en als we na een kort klimmetje aan de Chapelle de Notre Dame des Affligés komen, nemen we onze middagpauze. We koken wat op de vele bankjes voor de kapel. Louis verkent de omgeving en houdt zich bezig met het sneeuwvrij maken van de overige bankjes. Gierend van het lachen rent hij van de ene naar de andere kant. Louis snoept wat van de “dessertjes” maar een echte middagmaaltijd wil hij niet. Te druk bezig met spelen. Sneeuwpret is er niet alleen voor Louis, ook Benji en Pieter leven zich uit.

DSCF8718DSCF8736DSCF8756

We vervolgen onze route langs de GR en wandelen langs een reeks visvijvers in Monceau-Imbrechies. Het is opletten geblazen want het water staat hoog en het is glad op de oevers. Het zicht wordt een beetje ontsierd door de camping aan de overzijde van de vijvers maar niet veel later zijn we dat al vergeten als we in het Bois de Monceau enkele reeën de Ravel zien oversteken.

DSCF8765 DSCF8769 DSCF8770

Als we in Seloignes komen begint er wat vermoeidheid in de benen te kruipen. Het tempo valt wat terug. Na een korte pauze is Louis wat humeurig. Hij wilt natuurlijk nog spelen. We stijgen door het Bois de Saint-Rémy. Ondanks Louis die verbaal luid protesteert tegen het in de rugzak moeten zitten, spotten we twee reeën op 20m van het pad. Ze huppelen verder en wij vervolgen onze tocht. Het wordt zwaar als we over een smal pad lopen dat ondergesneeuwd ligt. Het is ongelijk en we zakken regelmatig door het ijs. De vermoeidheid zit me in de benen maar Pieter trekt het tempo nog even op, fris en monter als hij is. Het pad gaat linkaf en ik neem een doorsteek waardoor we met de rest van de groep niet lang na hem aan de Bivouac de la Taille des Sarts aankomen. We pikken het materiaal op aan de auto en stellen bij valavond de tenten op in een wit landschap.

DSCF8780

Niet veel later is het donker en doen we een eerste poging om vuur te maken. Door de koude aan de voeten beslissen we om eerst te eten want we staan op low energy. Ook Louis heeft honger en hij eet twee hele pastamaaltijdjes op, om niet veel later nog een heel brikje melk te drinken.En dan start het rondhuppelen en spelen in de sneeuw weer. Pieter en Benji hebben zich ondertussen over het vuur ontfermd. Hun doorzettingsvermogen bezorgt ons allen een warme beloning. Louis is moe en gaat met Cynthia mee de tent in. Terwijl Pieter en ik de tweede wagen gaan oppikken is Louis na weer wat vertelsels en gespeel in slaap gevallen. We hebben onze bbq-roostertje nog steeds ter beschikking en bakken wat spek. Ideaal om traag energie te verbranden gedurende de nacht. Vorige nacht was het namelijk niet al te warm en nu nemen we onze voorzorgsmaatregelen. Grillmaster Mathieu neemt de taak op zich om het vlees te bakken. Zo’n vake meenemen op tocht heeft vele voordelen :). Als we een hele poos later na het kort aanschouwen van de mooie sterrenhemel gaan slapen, blijkt Louis koorts en buikloop te hebben. Niet fijn voor de jongen en na een kwartiertje wenen en troosten door mama Cynthia is het weer rustig in het bos. Om half vier ’s nachts is Louis weer uit zijn slaapzakken gekropen maar dat euvel is na een kleine interventie snel verholpen.

Dailly – Nismes (zondag 25 januari)

Tegen zeven uur dertig ontwaken we na het niet geplande signaal van mijn wekker. Louis is al snel aan het spelen met zijn auto’s. Door het gegiechel en de luide schreeuwtjes van geluk wordt de rest ook wakker. Louis gloeit nog steeds maar laat het niet aan zijn hartje komen. Wanneer we uit de tent komen is vake Mathieu al bijna helemaal klaar voor vertrek. Ook Pieter en Benji zijn al aan het opruimen. We hebben goed ontbeten in de warmte van de tent en vol van energie ruimen we vlot op. Het is droog en Louis wandelt bijna heel het stuk naar de wagen. Waggel waggel met de wandelstokken. Terwijl we de auto inladen speelt hij chauffeur. “draai draai” en “tuuttuut” galmt het door de wagen.

DSCF8788 DSCF8792

We rijden een stukje voorbij Chimay en zetten de kleine bende iets voor Dailly af. Cynthia, Mathieu en Benji wandelen weer een stukje terwijl wij de wagen gaan parkeren op het eindpunt. Pieter en ik wachten nabij Tri Chalon met Louis.

DSCF8812

Als de rest ons inhaalt wandelen we tot aan de Bivouac de Boussu en Fagne, een schamele bivakplek maar ideaal voor een picknick. We koken wat terwijl Louis de omgeving verkent.

DSCF8814 DSCF8830 DSCF8832 DSCF8837

Het is aan het dooien en de paden zijn modderig en glad. Het is vermoeiend wandelen. Aan de rand van Frasnes wandelen we over een heel stuk verharde weg. Als we na een korte klim afdraaien op een modderig veldwegje passeren we een dassenhol. Louis spoort me aan door te schudden aan de rugzak. Hij waant zich op de rug van een paard. We wandelen nu opnieuw door een bos en besluiten een alternatieve route over de heuvelrug en het Bois du Mousty te volgen. We krijgen een mooi uitzicht over de omgeving rond Nismes en dalen vervolgens af tot het dorpje.

DSCF8842 DSCF8844 DSCF8846 DSCF8853 DSCF8856

We lopen nog even door tot Fondry des Chiens, een speciale rotsformatie. Na het bezoek aan de site pikken we terug de GR op en dalen opnieuw af naar Nismes. Na het ophalen van de wagens drinken we samen iets aan een Relais des Randonneurs, een lokaal café waar ook nog een dansnamiddag voor bejaarden doorgaat. Sfeer alom en ook Louis laat zich van zijn beste kant zien… dansen dansen of is het eerder waggel waggel.

DSCF8860 DSCF8868 DSCF8869

Korte samenvatting

Het is een mooie regio om in de herfst of de lente te ontdekken. De route gaat wel vaak over brede paden of (half)verharde weg waardoor de beleving wat minder is. Een pluspunt zijn de vele wilde dieren die je kan spotten: reeën, uilen, roofvogels…

Wat praktische info

Bivakzones zijn duidelijk beschreven op http://www.bivakzone.be. De bivakzones waar we verbleven waren dik ok. De andere die we passeerden (Bivouac de Picou  & Bivouac de Boussu en Fagne) waren minder mooi/gezellig. Niet alle bivakzones hebben een vuilbak.

Er is een winkeltje in Nismes waar je kan bevoorraden en er zijn enkele horecagelegenheden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s