Tent, tent en tarp – spelen in het bos

Leon, mijn petekind, wilt altijd graag kamperen. Louis, onze zoon, die moeten we dat ook geen twee keer vragen. We planden dus een bivakje in de buurt. Ook de buren zagen het zitten om met de kids een nachtje in de natuur door te brengen. In de buurt van Averbode is het mooi wandelen, het is op 5min. rijden met de wagen en de hele week is het al mooi weer. Wat kan er nog mis gaan?

Niks blijkbaar. Ondanks de regen die in alle weerberichten aangekondigd werd, viel het al bij al goed mee. Terwijl we de rugzakken opgespen regent het een beetje. De kids laten niets hun enthousiasme onderbreken en met de vrolijke bende stappen we de natuur in. Na een twintigtal minuten komen we al aan een leuke plek aan de rand van het bos. Het is vrij vlak en er ligt heel wat droog hout. Terwijl de kids het bos verkennen staan er al snel twee tenten op. De tarp waaronder we met twee zullen slapen duurt wat langer want deze is ook onze “open keuken“. Leon & Louis smullen van de pasta. Louis is weer de held van de dag en blijft maar eten. Het is ondertussen gestopt met regenen en de kids zijn dolblij als we aan het kampvuur beginnen. Al snel slaan de vlammen in het rond door de opkomende wind. De kids mogen elk een tak op het vuur gooien. Tof dat ze dat vinden, een understatement. De tijd vordert snel en terwijl de kids omgekleed worden begint het opnieuw lichtjes te druppen. Nog even genieten we na aan het vuur en al vlug kruipen ook wij onder de tarp in onze slaapzakken.

DSCF0296 DSCF0303 DSCF0311

Zonneschijn, cornflakes en een kameel

Het is 7u als ik wakker word. Vogeltjes op de achtergrond, wind door de bomen en een prachtig uitzicht vanuit de slaapzak. Alles voelt droog aan en het was een aangename nacht. Als ik uit de slaapzak kruip is het aangenaam warm. Al vlug is het te heet en ben ik blij dat de wind wat opsteekt. Terwijl ik wat opruim wordt ook de rest wakker. We ontbijten in de zon. De kids zitten mooi op een rij met elk hun cornflakes. Ze hebben moeite om lang stil te zitten en al vlug stelt de eerste de vraag: “mogen we in het bos spelen?”. Wij ruimen op terwijl er kampen gebouwd worden in het bos. Eens opgeruimd, wandelen we rustig naar de wagen via een mooi pad langs een nieuw aangelegde vijver. Louis is wat moe van al het spelen en wil gedragen worden. Ik zet hem op mijn schouders en hij kan rusten tegen de rugzak. Als op een kameel gaat de tocht zo verder terwijl Leon heen en weer spurt. Als we aan de wagen komen is er al de vraag: “wanneer gaan we nog eens?”

DSCF0322 DSCF0326 DSCF0332 DSCF0336 DSCF0356 Foto0557DSCF0412 DSCF0425 DSCF0440 Foto0565

2 reacties

  1. Hallo,

    Leuke site. Jullie hebben blijkbaar al veel avonturen beleefd!
    Wij zouden het ook eens graag proberen met onze kinderen. Weet u nog waar u precies geweest bent in Averbode en waar je kan parkeren?

    Groeten, Johan

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s