Postelse bossen – Wad (26,3km)

We spraken af met Pieter, Rudi en Wim aan Restaurant De Maat om de noordelijke lus van de streek-GR van Mol te wandelen op zaterdag. Zo gezegd, zo gedaan vertrekken we rond iets na 9u met een vrolijke bende langs de Oostelijke heide. Het is zonnig waardoor de regenachtige week die achter ons ligt snel vergeten is. Het landschap is vlak waardoor het tempo vlug omhoog gaat.

P1020135 P1020141 P1020142 P1020152

Ter hoogte van Ter Keien lopen we door een loofbos. Het licht valt mooi tussen de bomen. We wandelen voornamelijk over lange rechte brede karrensporen maar ter hoogte van Beetput draait de route naar links. Plots staan we voor het kanaal Dessel – Turnhout – Schoten en een fietsersbrug. Langs het water loopt een verhard pad dat we volgen voor een 500-tal meter.

Kanaal Dessel - Schoten P1020165

De streek-GR gaat nog even rechtdoor over de asfalt dus proberen wij de witrode GR-markering van de GR 565 (Sniederspad) even te volgen tot Postel. De route loopt afwisselend langs weilanden en bossen. De weilanden zijn zeer uitgestrekt, dat is heel duidelijk. Als we in Postel aankomen zetten we ons voor een pauze op het terras. Louis, onze zoon, wil graag op de speeltuin want hij heeft al een hele tijd in de rugzak gezeten. Het is 11u dus Wim en Pieter nuttigen een Postel Dobbel, kwestie van hun image te bevestigen. Er zijn nog zekerheden :).

P1020169 P1020176 P1020191 P1020198

Na de pauze gaat de route even over een brede asfaltweg maar daarna duiken we weer de uitgestrekte bossen in van Houw, het Kooienbos en het Reuzelsbos. Er passeren enkele enorme traktoren en we kunnen het lossen van duizenden kilo’s wortels aanschouwen. Ze gaan van een kiepwagen achter de traktor direct de vrachtwagen in. De nazomer laat zich nu echt voelen. De zon doet ons zweten als we uit de schaduw komen. Ondertussen beginnen enkele magen te knorren. We picknicken aan de bankjes, voorzien aan een oorlogsmonument van een in WOII neergestort Brits vliegtuig.

P1020213 P1020224 P1020226 P1020229 P1020234

Opnieuw vervolgen we onze weg over brede karrensporen, langs een verhard fietspad. Het is rustig wandelen en komen via de Bladelse heide aan de Nederlands-Belgische grens. De route gaat hier nu even over een kort stukje fietspad om dan de bossen aan Zwarte Weijer in te slaan, een mooi stukje Nederland. We lopen even mis door de beperkte signalisatie en steken door over een mooi grasland.

P1020237 P1020242 P1020256 P1020258 P1020263 P1020265 P1020269 P1020274

Via een brede asfaltweg passeren we enkele grote boerderijen. Gelukkig mogen we niet veel later een mooi bospad inslaan dat ons langs ’t Hooghuis brengt. We zien op onze route heel wat door wilde zwijnen omgewoelde grond. Het pad is ook begroeid met mos waardoor het licht dat door het bladerendek valt een mooie sfeer creërt op het pad. Als we het bospad inruilen voor een route tussen de velden van Bergeikse heide voel ik de nood aan een pauze. We zetten ons in het gras en nemen een iets langere pauze. Louis speelt wat en het is fijn om even te bekomen van het toch wel goede tempo.

P1020279 P1020282 P1020285 P1020295 P1020303 P1020306 P1020307 P1020319 P1020320 P1020339 P1020354 P1020358 P1020363 P1020368 P1020388

Als de streek-GR willen oppikken maken we een verkeerde keuze aan de Steen van de Zeven Heerlijkheden. Het is mooi wandelen maar de signalisatie van de streek-GR zien we niet meer tot we aan de wagens aankomen. Opnieuw komen we uit aan een kanaal maar deze keer ligt het kanaal Bocholt-Herentals voor ons. We slaan rechts af door drasland en zien een oude bunker. Mountainbikers passeren ons om de plaatjes van een tourtocht te verwijderen. We splitsen ons groepje op om een mooie bivakplek te spotten. Cynthia en ik neem de meest directe weg naar ons vertrekpunt en spotten ook een zeer mooie plek langs het Wad, een mooi meertje dat schittert in het zonlicht.

P1020398 P1020400 P1020410

Als we aan de wagen komen komt ook de rest van de groep toe. We pakken ons bivakmateriaal en gaan op weg naar de leuke bivakplek. We genieten van de rust en het uitzicht. Als de avond valt maken we een klein kampvuurtje om de kilte tegen te gaan. De nacht verloopt vrij rustig, met uitzondering van een intermezzo van Louis.

P1020413 P1020424 P1020426 P1020434 P1020440 P1020454 P1020483 P1020518 P1020541


Zuidelijke lus van de streek-GR Mol

Na een relatief rustige nacht ontwaak ik tegen 8u door wat geritsel langs mij. Rudi is al wakker en ik ben blij dat ik ook niet teveel van de ochtend mis. Er hangt een mooi deken van mist over het Wad. Ik kleed me snel om en begin met het nemen van enkele foto’s. Ook Cynthia en Louis worden wakker.

P1020568 P1020590 P1020594 P1020597 P1020603 P1020619 P1020624 P1020634

Terwijl we rustig opruimen wordt ook de rest wakker. Rudi installeert zich na het opbreken van zijn tent op het ponton voor het ontbijt. Hij heeft een prachtig zicht. Mondjesmate komen ook Wim en Pieter aansluiten. Het opruimen verloopt rustig en tegen 10u zijn we toch ook weer aan de wagen. Het hoge tempo heeft zijn tol geëist. Cynthia, Wim en ik haken af. Enkel Rudi en Pieter lopen de zuidelijke lus. Een spijtige zaak maar ik riskeer liever geen blessureleed want over enkele weken plan ik een zware trip. Hoe Pieter en Rudi de zuidelijke lus beleefden weten we vanavond waarschijnlijk.


Praktische informatie

De streek-GR Mol Om is een meerdaagse route maar kan ook perfect als dagtocht gewandeld worden, welliswaar in 3 grote lussen.

Je kan wandelen op basis van het kaartje, aangeboden op de website van de gemeente Mol. Wij gebruikten de oude GR-gids over de streek-GR Mol Om met kaartjes op schaal 1:50.000. De bewegwijzering gebeurt met geel-rode markeringen maar is niet altijd even consequent aangebracht.

Op de website trekkings.be kan je ook nog meer uitleg vinden over de andere lussen.

Overnachtingsmogelijkheden zijn er in de omgeving voldoende, van een Centerparks tot en met de camping van het Provinciaal Domein het Zilvermeer.

4 reacties

  1. hallo yanick, we hebben de zuidelijke lus niet helemaal gevolgd, na een bezoekje aan de toeristerentoren waren we door de hoogte wat verward geraakt en zijn we de verkeerde arm van het kanaal gevolgd, toen we dat goed en wel doorhadden, kilometers verderop zijn we via een variant terug op het originele traject uitgekomen en dan weer verder gestapt. Om de omweg weer goed te maken zijn we op een bepaald moment de GR565 ingeslagen die ons langs en door het Zilvermeer te Mol leidde, en zo weer terug naar De Maat, waar we onze een zalig stralend en verwarmend zonnetje ons op het terras hebben neergevleid en een Postel blond (Pieter) en iets alcoholloos voor mij hebben besteld. Zoals vermoed is dit traject het minst interessante, goed 90% is toch verhard beton of asfalt. We denken dat we toch zo een 20 à 22 km hebben afgelegd. De bewegwijzering is niet meer zo goed. Op een bepaald moment moet je tijdens de GR565 ergens een grote weg oversteken, maar dat kan/mag helemaal niet volgens de verkeersregels, weg à 120km/u met vangrails in het midden en geen voetpaden…..

    De groeten uit Vechmaal,

    Rudi

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s