Voor Hiking Advisor kwam het goed uit om in het verlengde weekend van 3 t.e.m. 5 juni een bivaktocht te organiseren voor ‘gevorderde beginners’: beginners die al een eerste of enkele tochten achter de rug hebben maar nog wat extra ervaring willen opdoen rond bivakkeren of hiken met bepakking. En omdat het niet altijd in de Ardennen of het buitenland te doen moet zijn kies ik voor een tocht van Diest naar Genk, door de mooiste stukjes van westelijk Limburg.

Als ik aankom aan het station van Diest, onze vertrekplek, staat er al een deel van de bende me op te wachten. Sommige zie ik voor het eerst, andere gezichten zijn al wat bekender door het Lenteontmoetingsweekend dat we enkele weken geleden organiseerden met Hiking Advisor. Eva en Wouter trekken alvast naar de Spar in het centrum om nog de laatste proviant in te slaan terwijl ik samen met Yasmine, Birgit en Ingeborg wacht op de rest van de deelnemers. Als Jan, Johan, Jeroen en Steven aankomen vertrekken we naar de Wandelboom van GR aan de Schaffensepoort in Diest. Daar hebben we afgesproken met Wouter en Eva zodat ik alles aan heel de groep kan uitleggen.

Diest – Thiewinkel (23km)

Na een korte obligatoire kennismaking,  uitleg over de trip, het uitdelen van kompassen, het insmeren met zonnecrème en en korte briefing over de pauzes gaan we op weg.

De zon zorgt al voor de nodige warmte, de gezellige bende voor heel wat gebabbel. We lopen over de overblijfselen van het oude fort en volgen de GR 5. Ik test in een woonwijk even de oriënteringsskills van de deelnemers en merk dat velen enkel op de kaart turen om zich te oriënteren. 5min. later weet iedereen waar we zijn en welke elementen ze allemaal kunnen gebruiken om zich te oriënteren. Na dit stukje asfalt volgen we de route naar de Barenberg waar we via een pad het bos induiken. We dalen af via een hol weggetje en komen zo vlotjes aan Hees en de vallei van de Zwarte beek. Het tempo zit er goed in waardoor er al wat slingervorming ontstaat. Jan, Jeroen en Steven vraag ik om wat te vertragen en Yasmine en Ingeborg nemen vlotjes de leiding over aan de kop. Hun tempo is een aangenaam tempo voor heel de groep. Onderweg komen de tongen los en maken we verder kennis met elkaar. Zo merk ik dat de veel te bescheiden Jeroen niet zo ver van mijn werk in Brussel actief is, dat Yasmine een collega van mij is bij een andere entiteit van de Vlaamse overheid, dat Wouter een geartester is enz. Fijne babbels en terwijl tikken de kilometertjes aan op de smartphone van Jeroen. Als we de vallei van de Zwarte beek uit zijn komen we in Grote Dorst. Yasmine is de eerste om te laten zien waar we juist zijn. Zij kan oriënteren zonder kompas alsof het niets is!

We lunchen want het is ondertussen middag geworden. De lunch levert grappige taferelen op met evaluaties van voeding, gaande van “’t is functioneel om energie te hebben” tot “ik moet toch wel wat smaak in mijn eten hebben”. Na een kleine 35min. gespen we weer de rugzakken aan en zijn we weer op pad. De middagpauze heeft duidelijk deugd gedaan en opnieuw is het opletten voor het tempo. Na 5min. en enkele signalen later heeft iedereen het door en kunnen we weer als groep bewegen ipv als uitgerafelde slinger. De fijne gesprekken leveren interessante vragen op over materiaal, voeding en hoe aan water geraken tijdens tochten.  We bespreken het allemaal gedurende de tocht. We wandelen gelukkig af en toe in de schaduw want de zon steekt. Yasmine loopt op kop en pas als de heren het overnemen moet ik bijsturen in Goeslaar. We wandelen nu door een stukje bos waar veel met de paarden getraind wordt. We zien her en der jumpinginstallaties, weilanden met paarden en een manège in het groen. We moeten nu door een overgroeid pad en ik waarschuw voor teken. Niet onbelangrijk want er zitten er hier een heel pak. Na het afkloppen en vlug controleren van onze benen en armen trekken we naar de 1000-jarige eik in Lummen. We nemen de tijd voor een groepsfoto en een korte pauze.

P1140898P1140905P1140906P1140916P1140925P1140927

Drinken is belangrijk dus vertel ik over een terrasje in Lummen. De deelnemers zijn enthousiast en spontaan worden de rugzakken terug opgepakt om te vertrekken. Er is duidelijk nood aan een verfrissend drankje op een terrasje en dus wordt er goed doorgestapt. Aan de kapel nabij de Willekesberg en Stenen Kruis is het even licht uit voor Birgit. De hitte en de bepakking wegen toch wel door op zo’n dag als deze. We nemen een korte pauze en stappen iets rustiger door de holle weg naar Lummen. Van doorzettingsvermogen gesproken! Als we ons installeren op het terras is iedereen blij want hier hebben ze al een uur naar uitgekeken. En ja, het is warm dus het kan :).  We zitten een klein uurtje te bekomen van de hitte, Yasmine checkt wat we gelopen hebben, de heren filosoferen over het bier van de maand en ook Ingeborg kan er een goed stuk over meepraten. Blijkbaar heeft ze een specialisatie in de combo hiken en bier proeven. Ook voor mij is het een welgekomen pauze want met een te weinig aan slaap een tocht in deze hitte begeleiden is toch vermoeiend. Ook al is het een aangename groep die zelf oog heeft voor initiatief. 

P1140933P1140937P1140938P1140941P1140953P1140956P1140960

Als we opkramen is ook Birgit helemaal als herboren. Met een stralende lach gaan we weer op pad. We lopen een aangenaam tempo in de richting van het kasteel Van Love. Ik neem nog wat foto’s van de mooie plekjes. Alsof ze nooit iets anders deden neemt iedereen afwisselend de kop van de groep en worden de wit-rode tekens van de GR5 gevolgd. Ik verneem van Jan en Ingeborg hoe organisaties als Joker en Anders Reizen tochtenbegeleiding aanpakken. Het geeft me tevens de kans om fier te zijn op de opleiding IMWT die vrijwilligers van KBF in elkaar boksten met Wendy Saerens van KBF.

We stappen gestaag richting Thiewinkel. Ik bevraag er de deelnemers wat zij verkiezen aan een goede bivakplek en het is Yasmine, who else, die vlotjes afkomt met items als “een zwembad”, “een bbq” of “pas gemaaid gras”. Items als “toestemming om er te mogen bivakkeren”, “vlak terrein”, “niet te dicht in de buurt van stilstaand water, weg van de muggen”, de normale items, worden opgenoemd door Ingeborg, Birgit, Eva, Wouter, Johan, Jan, Jeroen en Steven. Na het overlopen van de criteria voor een bivakplek gaan we op stap en begint iedereen de omgeving te screenen i.f.v. de ideale bivakplek. Een eerste veld komt in aanmerking maar er staat teveel in bloei waardoor het ondoenbaar wordt voor de deelnemers met allergie.

P1140971P1140973P1140975P1140980P1140982

We gaan nog wat verder en passeren een mooi huis met een prachtig vlak gemaaid grasterrein. Ernaast ligt een weiland dat ook recent gemaaid werd. “Mmm, hier misschien” hoor ik in het geroezemoes. Ik bevraag de groep of ze dit ok vinden en het antwoord is duidelijk “yep, doen die handel”. Ik bel aan bij het huis en na wat wachten kan ik de man des huizes vragen of dat grasterrein van hem is en of we er op mogen bivakkeren. De man is kritisch maar toegeeflijk en een kleine minuut later taffelen we vlotjes de wei op om een plekje te kiezen.

De tentjes worden voldoende gespreid opgezet en terwijl we de maaltijd aan het afronden zijn vallen de eerste druppeltjes. Na even te schuilen onder de bomen trekt het merendeel de tent in. Ingeborg en ik keuvelen rustig verder onder de bomen en wachten tot het ophudt met regenen. Eindelijk wat verfrissing en ook nog wat zuurstof in de lucht! Steven en Jeroen komen als het minder regent terug uit de tent maar de rest ligt al te snoezen of te knorren. Ook wij kruipen uiteindelijk in de tent en vallen niet veel later in slaap.

P1140985P1140992P1140994

Thiewinkel – Holsteenbron (27km)

Na een rustige nacht met af en toe een regenbui worden we wakker met de zon die tussen de bomen door wat lichtstralen op onze tent gooit. Ook de wekker bevestigt dat we moeten opstaan en tegen iets na 7u is iedereen uit de tent, aan het ontbijten of aan het opruimen. Tegen 8u20 zijn we op pad en trekken door Rekhoven naar Viversel waar we aan de bakker bij de kerk ons water aanvullen maar ook tegoed doen aan wat lekkers vanuit de toonbank. Enkele foto’s en een groepsfoto later stappen we rustig via een mooi maar smal pad terwijl op de achtergrond de wagens op het circuit van Zolder te horen zijn.

P1150005P1150009P1150010P1150012P1150013P1150014P1150017P1150018P1150021P1150027P1150032P1150035

Op onze route krijgen we zicht op het Kasteel van Terlamen en als we de heuvel opstappen naar de Kluis krijgen we een mooi weids uitzicht over de streek. Een lokale wandeling zorgt ervoor dat we er niet alleen zijn. Heel wat stappers passeren ons en kijken raar naar de rugzakken die we meetorsen op onze rug. We vervolgen onze weg door Vogelsanckbos en steken door naar het Heidestrand. Een beetje crosscountry in ZO-richting en plots staan we voor een diepe geul van een beek. Johan schat goed in dat waar hij staat de beste plek is om over te steken.  Johan stapt met zijn nieuwe getten door de beek en is vlotjes aan de overkant. We installeren met wat dood hout een soort van brugje en leuning en iedereen geraakt droog over. Nu lopen we rond een vijver en wat later blijkt dat we best de andere kant rondom liepen. De begroeiing neemt namelijk aanzienlijk toe. Ik baan me een weg naar het juiste pad en beslis dan toch maar om terug te lopen en de rest van de groep niet door de netels en bramen te sturen. We lopen even terug en komen via een goed pad, zonder al te veel begroeiing aan op het Heidestrand. We wandelen even langs de weg om dan het Wijergebied in te duiken. Aan de uitkijktoren genieten we van de lunch en het uitzicht. We proeven van Beef Jerky uit Finland en die wordt vergeleken met de stuff die ze in België verkopen en dat blijkt toch wel een wereld van verschil: meer en beter voor een gelijkaardige prijs. Omdat Jeroen voor de aankoop van een rugzak staat ga ik uitgebreid in op zijn vragen en licht ik toe waarop te letten bij de aankoop en het passen van een rugzak.

Na de lunch passeren we de visvijvers van Vandeput, één van de partners waarrond de Wijerwandeling opgebouwd is, en wat later de buitensportzaak Verreweg.  Ondertussen komt het mannetje met de hamer weer rustig aan kloppen maar het terrasje komt in zicht. In Zonhoven centrum zetten we ons bij de Zoete Inval en bestellen bijna allemaal zo’n dorstlesser (tonic+pompelmoessap). Sommige gaan toch voor het bier onder het mom van een allesbrander te zijn :).

P1150127P1150132P1150134P1150142

Wat betonweg en asfalt later beslissen we om niet de lange lus via de Ten Haagdoornse Heide te doen maar slechts een lusje op de Teut ter compensatie. We lopen nu niet meer langs vijvers maar door heide en oudere sparrenbossen. Aan de vijver op de Teut houden we een korte pauze. Niemand durft de weddenschap voor 2 Duvels aangaan om zich op het paalte in het water te zetten… spijtig.

P1150148P1150150P1150153P1150161P1150172P1150178P1150180P1150187P1150196P1150199

We stappen verder door het mooie gebied om dan via de Holsteen aan camping de Holsteenbron te komen. Ik stel voor dat we eerst de tentjes opzetten en dan pas eten en douchen alvorens het terras op te zoeken… en het lukt! Iedereen doet het gewoon zonder teveel tegenstrubbelen. Na het opzetten van de tentjes wordt er gegeten. De vergelijking tussen de vriesdroogmaaltijden van gisteren wordt vervolgd. We krijgen het bezoek van Ingeborgs mama die vlakbij woont. Ze zorgt zelfs voor een lekker dessertje voor ons allen. Na het douchen installeer ik mij met de rest op het terras en niet veel later moeten we ons naar binnen verplaatsen omwille van de midges, kleine vliegjes die steken. Iemand maakt de opmerking “wie heeft die geïmporteerd uit Schotland!”. Er wordt lustig gehydrateerd in de cafetaria en als het 22u30 is gaan we rustig aan slapen. Op de achtergrond is Extrema Outdoor zijn best aan’t doen om met beats ons de nacht in te leiden.

P1150232P1150248

 

Holsteenbron – Genk (20km)

Het opbreken van de tentjes doen we in stilte want iedereen lijkt nog te slapen. Ik stel voor om wat verder aan de Holstenen zelf te ontbijten. Als we van de camping vertrekken zijn er al enkele bewoners wakker, of toch iets wat er voor moet doorgaan. We installeren ons voor het ontbijt aan de Holsteen. De ene heeft een al iets vlottere routine dan de andere maar dat geeft niet. We stappen na het voeden van de innerlijke mens naar de “put”, ondertussen gekend van het veldrijden in Zonhoven.

P1150263P1150265P1150275P1150278

Vervolgens steken we door een warm heidegebied naar het oude militaire domein. Ik leer ondertussen wat meer over de historiek van Birgit bij KBC en bepaalde gelijkenissen in onze jobs. Via een smal pad langs de bebouwde kom van Termolen geraken we aan de Jeugdherberg van Bokrijk. Nu komen we in Bokrijk. Voor velen enkel bekend van de oude huisjes maar voor mij vooral een herinnering aan mijn kindertijd. Via prachtige paden door de oude bossen en langs de botanische tuin komen we zo in het hartje van Bokrijk. We drinken iets en houden er een sanitaire stop.

P1150285P1150289P1150290P1150312P1150314P1150318P1150327

We stappen vlijtig door naar de Maten, opnieuw onder leiding van Yasmine die zich toch wel kritisch uitspreekt over de duidelijkheid van de pijltjes van de Wijerroute. We houden halt in de schaduw voor de lunch. We vorderen goed maar zullen toch de vroeg trein niet halen. Even check ik op teken en hupsakee, prijs. Jan helpt me om de teek te verwijderen uit mijn knieholte.

P1150335P1150348P1150352P1150360

We stappen vlotjes verder na een nieuwe groepsfoto en komen na een stukje woonwijk in een prachtig deel van het natuurgebied. Enkele vijvers liggen er met hun waterlelies en rietboorden prachtig bij. Eva kan ons meer vertellen over het gebied en dat doet ze met veel overtuiging.

P1150364P1150377P1150386P1150387P1150389P1150391P1150393P1150394P1150395P1150398P1150400P1150401P1150402

Ze is restauratie-architecte en heeft hier een tijdje terug mee gewerkt aan een project voor de verdere ontwikkeling van het gebied in opdracht van de stad Genk. Ze loodst ons naar Genk City via een mooi pad langs een dubbele beek. Ja je leest het goed: twee beken in één bedding. Eens aangekomen in Genk is er weer behoefte aan een terrasje… en een ijsje. Wat moet je anders doen als je op de trein moet wachten. Eens op de trein begint de vermoeidheid, in combo met de warmte, zijn tol te eisen. De ene na de andere valt knikkebollend in slaap. We nemen in fases afscheid want na onze overstap in Hasselt verlaat een deel de trein terwijl de rest verder boemelt. Op het perron in Diest worden nog handen geschud en kussen gegeven. Op naar het volgende avontuur!

P1150403P1150407P1150409P1150412P1150414

 

Kaartenmateriaal: Wandelgids GR5 Vlaanderenroute in combi met de kaart van de Wijers. Deze laatste is niet altijd even duidelijk in detail maar geeft wel een goed overzicht. Je ziet er alle routes op van de Wijerwandeling, incl. GR-routes en verbindingsroutes.

Bevoorrading: water hebben we kunnen aanvullen op de camping of bij een bakker. Er is voldoende bewoning om water te bevoorraden. Voor voeding kan je terecht in Diest Centrum of Lummen Centrum of bij de Bakker in Viversel. In Zonhoven kan je ook steeds een beetje omlopen naar het centrum waar voldoende warenhuizen, bakkers enz. te vinden zijn.

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s