Een weekje naar zee, altijd fijn. Een weekje naar zee en terwijl ook een microavontuur beleven, nog vele beter :)! Zo gezegd, zo gedaan. Met onze rugzakken die al in de wagen klaarliggen trekken we naar Wissant. We parkeren de wagen op een kleine parking net ten Noorden van het dorpje, in Strouanne. In de verte steekt de pilaar op Cap Blanc Nez in de lucht. We trekken onze schoenen aan en gaan rond 14u30 op pad in het glooiende landschap dat onder een dekentje van wolken bedekt wordt.

Strouanne – Mt. de Couple (4km)

We wandelen even langs de drukkere D940 om dan via het fiets/voetpad te stappen in de richting van Sombre. We zijn nog geen 5min. vertrokken of we spotten in de verte enkele dieren op de flanken van le Mont d’Averloot. Met de verrekijker trachten we de dieren te spotten. Enkele reeën grazen op de heuvelrug en laten zich niet opschrikken. We wandelen verder en komen in Sombre, een dorpje vol boerderijen en één grote gite (in een vierkantshoeve natuurlijk).

P1220905P1220906P1220910P1220916P1220917P1220920P1220929

Louis vertelt ronduit verhalen over dieren, het ene al wat creatiever dan het andere. Aan fantasie geen gebrek. Aan zuurstof ook niet. Het is fris met de wind maar door het stappen hebben we er weinig last van. Cynthia en ik zien hoe onze zoon zich goed amuseert met woordkettingen maken, liedjes zingen en vooral ook het buiten zijn. We steken de D244 over via de GR 128 en komen nu op een karrenspoor. Weilanden links, weilanden rechts. Louis spot nu om de paar minuten wel één of ander dier met de verrekijker die om zijn nek bengelt. We naderen traag maar gestaag ons eindpunt van de dag: Mt. de Couple (163m). De modder doet ons soms wat uitglijden, de ene enkel al eens wat dieper dan de andere. We spotten wat vogels en hazen en zo vlot de namiddag.

P1220941P1220946P1220951P1220956P1220968P1220973P1220975

We staan nu aan de voet van Mt. de Couple. We zien de bunkerrestanten al uitsteken. Het bunkercomplex werd vooral gebruikt door de Duitsers in WOII om de Engelse kust in het oog te houden en als radiostation voor het nabij gelegen en geïmproviseerde vliegveld. We stappen de heuvel op en Louis begint aan zijn verzameling “fossielen”. Het pad ligt vol stenen, net zoals de akkers op de heuvelflanken.

P1220982P1220983P1220984

Als we bovenop de “berg” komen zoeken we ons een plekje voor het zetten van de tent en tarp. Er is gemaaid maar enkel de plekken waar veel wandelaars passeren zijn vlak. We installeren de tarp en tent rustig terwijl we af en toe genieten van het uitzicht. We kunnen kilometers ver kijken. Enkel wandelaars die op het uitkijkpunt een selfiemoment gehouden hebben kijken bedenkelijk als ze ons onze slaapplek zien installeren. Wat later komen ze ons een goede nacht wensen. Ze vragen of we geen angst hebben om kou te lijden. De slaapzakken van -20°C van Louis en Cynthia spreken voor zich. Mijn slaapzak is wat anders. Ik heb gekozen voor eentje van 0°C dus dat was wat krap.

P1220985P1220989P1220992P1220998P1220999P1230008P1230009P1230011P1230013P1230015P1230018

Louis ontdekt de bunkers en met twee stokken en een touw weet hij zich een uurtje bezig te houden. Het wordt kouder dus we kruipen onder de tarp en koken ons een maaltijd. Het smaakt en nu het donker wordt kruipen we even in de tweepersoonstent. Als we na enkele spelletjes Beverbende en UNO gaan slapen zijn er een pak sterren te zien. Ik kruip in mijn slaapzak en merk dat het eigenlijk behoorlijk goed meevalt qua koude. Mijn donsjas houdt mijn rug extra warm en van de wind heb ik eigenlijk totaal geen last. Nighty night!

P1230033P1230040

Mt. de Couple – Wissant – Strouanne (11km)

Rond 2u ben ik even op moeten staan voor een sanitaire verplichting en het was mooi. Zonder veel kleren aan toch genieten van de sterren en de volle maan. Na wat gedraai en gekeer in de slaapzak om de slaap terug te vatten word ik wakker om 7u55. Mooi zo, dat doe ik mezelf thuis niet na. Louis hoor ik enthousiast aan Cynthia vragen of hij mag opstaan. Opstaan geblazen dus. Ik zet alvast wat water op voor een thermos thee, trek mijn broek aan en ga ondertussen wat foto’s nemen van het ochtendgloren. We ruimen rustig ons materiaal op en rond 10u zijn we uiteindelijk op pad. Het is tenslotte vakantie en dan moet je je niet haasten.

P1230050P1230064P1230065

We wandelen in ZO-richting en dalen de heuvel vol bunkers af. We wandelen in een wijde boog rond Audembert en plots zien we een 3-tal reeën in de verte. Cynthia was de eerste om ze te spotten en met de verrekijker blijft het even twijfelen. Het zicht is niet ideaal dus ik denk aan vossen maar als er plots joggers de heuvel afrennen verraden de diertjes zich. Ze springen door de velden en vluchten voor al dat ochtendlijk wandel- en loopgeweld. Louis is weer op dreef: van woordkettingen tot mopjes tappen. We houden ons goed bezig.

P1230067P1230069P1230072P1230078P1230081P1230084

We wandelen Wissant binnen. Het dorpje ligt er vredig bij. Er is een echte viswinkel (lees: er is een barak waar de vis uitgestald ligt zoals dat 40 jaar geleden gedaan werd). De geur komt ons tegemoet en ik beslis dat ik vandaag mosselen ga eten. Het is al bijna middag dus het maagje begint te grommen. We vinden de hotels wat te posh om er fully dressed als hikers te eten en de café’s zijn nog niet open. We besluiten om het laatste stukje van onze tocht, de route over het strand, toch maar af te leggen zonder echte lunch. We smullen nog een koekje en struien over het strand. Louis zijn kaarske is wat uit dus met de kleine belofte “ne lekstok voor wie het eerst aan de wagen is” maakt dat de laatste 2km al bij al vlotjes afgelegd worden. We stappen van het zand een woonwijkje in en komen zo aan onze wagen.

P1230085P1230087P1230089P1230090P1230091P1230092P1230096P1230099

Het was een toffe tocht. Het landschap is ideaal als je van heuvellandschap houdt vol akkers en kleine bosjes. De zee is nooit ver weg dus dat is mooi meegenomen. Om nu direct 5 dagen door dit landschap te struien is er wat over maar voor een tweedaagse kan het tellen.

 

Praktische info

Vervoer naar Wissant: je bent het makkelijkst met de wagen. Liften kan er ook aangezien er heel veel toeristen en dus woonwagens en auto’s passeren. Zelfs in de winter is er een minimum aan toeristen in de buurt van Cap Blanc Nez.

Kaartenmateriaal: Wij wandelden op het GR-gidsje Tours dans le Pas-de-Calais, de kaartjes erin zijn op schaal 1:50.000 wat navigeren niet altijd even makkelijk maakt in een landschap vol akkers en weinig bomen. De wit-rode markeringen zijn vaak ook zoek op kruispunten maar met een beetje navigatieskills lukt het wel.

Bevoorrading: de dorpjes in de buurt zijn voorzien van tal van restaurants, bars en hotels. Echte supermarkten kan je dichter in de buurt van de snelweg vinden al kan je in Wissant wel kleinigheden kopen in een sigarettenwinkeltje. Grote steden als Calais en Duinkerke zijn voorzien van de nodige shoppingcentra. Daar stop je dus best voor je naar de echte kustlijn trekt.

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s