Met Stéphanie en Jan heb ik afgesproken om erop uit te trekken meteen na nieuwjaar. Op 3 januari trekken we richting Dahn, nabij de Duits-Franse grens, om een tourke te hiken langs diverse oude burchten op de ijzerzandsteenmassieven.
Dahn – Jüngstberg (10,5km, 464m stijgen)
Na een kleine 4u rijden vertrekken we gepakt en gezakt vanuit Dahn. Een niet al te warm zonnetje vergezelt ons wanneer we beginnen stijgen richting Höchstein, een eerste zandsteenmassief, hier ook wel bekend als “felsen”. We zullen de hele trip diverse lokale routes combineren. Het pad slingert meteen ook naar de eerste ruïne “Bürgengruppe Alt-Dahn”.
We gaan langs de Mittelberg en gaan via de dorpjes Schindhard en Busenberg naar de Drachenfels. Hier stel ik vast dat een blikje alcoholvrij bier gebarsten is en mijn hele onderrug en broek nat gemaakt heeft… gezellig bij zo’n -2°C… Het houdt ons niet tegen om de trapjes te beklimmen tot op de top van de oude burcht. Er ligt her en der wat ijs dus het is opletten om niet uit te glijden. Veilig terug beneden steken we een snack in onze mond en gaan we weer op pad. Er wordt lustig gebabbeld terwijl we de Heidenberg links van ons laten liggen. We dalen wat af door het bos en stijgen dan weer terug tot een hutje. Daar besluiten we nog wat verder te stappen op zoek naar een geschikte bivakplek voor de nacht. We genieten van het uitzichtspunt en maken dan een steile klim naar een besneeuwd stukje bos. Hier zetten we de tentjes op en installeren we onze eetplek onder de tarp. Wanneer we gaan slapen zijn er sterren te zien… het belooft een koude nacht te worden!
Jüngstberg – Fuchsberg (20,1km, 798m stijgen)
Het is een frisse ochtend en de nacht was ook opmerkelijk fris. ’s Nachts hoorden we enkele reeën blaffen nabij onze tentjes en wanneer we uit de tent komen zijn er ook al enkele mannen hout aan het zagen. Rustig zo’n Duits bos… We trekken na een ontbijtje op pad met koude voeten. Ze warmen snel op want het tempo schiet omhoog. Met ons drie gaat het via de Kastelfelsen naar Bundenthal. Daar vragen we vriendelijk om wat drinkwater en vervolgens stijgen we het dorp uit via de Falkenmühle en een klein vliegveldje op de heuvelrug.
We pauzeren even aan de palmbomen langs de cafetaria van het vliegveld en gaan dan door een mooi bos langs de Weihenbühl en de Litqchbachhalde richting de top van de Mäuerle. We dalen via een steil pad zigzaggend af naar Nothweiler. Daar eten we een klein tussendoortje en na een kleine 20min. stijgen we steil naar de Langerfelsen. Nu komen we in een licht besneeuwd landschap en volgen we paadjes die van de ene naar de andere burcht gaan. Eerst is de Wegelnburg aan de beurt. Niet veel later volgt de Hohenbourg en Loewenstein om dan verder te gaan via de Langenfels tot aan Fleckenstein. We zijn ondertussen in Frankrijk. Hier nemen we wat drinkwater aan het bezoekerscentrum om dan bij de eerste schemer af te dalen tot aan de rivier de Sauer.
We steken deze over en klimmen omhoog via een fijn pad tot aan een hutje. We zoeken snel bij het laatste licht nog wat hout bijeen en breken het tot vuurklare balkjes. Dat lukt de ene al wat makkelijker dan de ander. Terwijl de tent opgezet wordt door Stéphanie en mezelf installeert Jan zich in het hutje. Het is er donker en muf maar ok genoeg voor een tweetal personen en wat rugzakken. Het vuurtje is snel aan en we genieten er met volle teugen van de warmte terwijl de laatste alcoholvrije Glühwein opgedronken wordt als aperitief. We koken wat water voor de maaltijden en blijven wat naar de lucht staren. Veel sterren zullen er niet te zien zijn. Wel mogen we sneeuw en bewolking verwachten. Tegen de ochtend is er een kleine 5 cm sneeuw gevallen.
Fuchsberg – Gr. Eyberg (21km, 740m stijgen)
We staan op met een gekletter op de tent: natte sneeuw… maar er ligt effectief een wit tapijtje. We eten in het hutje en ruimen ons materiaal op. We bereiden ons voor op een natte kille dag en zo zullen de eerste kilometers ook verlopen. Gelukkig wordt het wat droger en valt er slecht af en toe nog een drupje uit de hemel. We gaan langs de oude burcht van Froensbourg en gaan via de GR 53 naar de Col de Hintenbach. Daar vervolgen we de GR en komen zo via de Zigeunerfelsen aan Wasigenstein, een andere burcht. Nu draait het pad in de richting van de Col du Maimont om vervolgens terug de grens met Duitsland over te steken. Zo komen we aan Blumenstein, An der Schanze en via de Neestelberg in Fischbach bei Dahn.
Hier kopen we in het Esso tankstation wat cola en vullen onze watervoorraad bij. Het is terug aan het regenen en er staat een scherpe wind. We kunnen gelukkig aan het Biosphärenhaus, een natuurmuseum, rustig lunchen aan de overdekte bbq-hut. We zijn goed gemutst en trekken er weer op uit. Opnieuw regent het een beetje maar dat laten we in de mistige vallei niet aan ons hart komen. We gaan vlot vooruit, sneller dan voorzien, en kiezen om toch nog een stuk extra af te leggen. We gaan langs de rivier de Spiesswoog en draaien dan in de richtin van de vijvers van het Schlettenbacher Tal (ik verzin het niet). We stijgen nu via een breed pad naar de Dahner hals waar we een smal paadje oppikken dat rustig omhoog gaat tot de voet van de Gr. Eyberg.
We zigzaggen omhoog en komen aan het hutje en de uitkijktoren. We hangen de tent even te drogen en gaan een kijkje nemen op de uitkijktoren. Ik vertrouw de oude roestige toren niet zo maar goed, het was een poging waard. We installeren onze slaapplek voor de nacht en installeren de tarp zodat de open zijde van de shelter ook beschermd is tegen de wind. Wat kaarsjes zorgen voor gezelligheid en warmte. Met natte voeten door de vele smeltende sneeuw was dat wel nodig. Ik ga me nog even wassen met een scrub van overblijvende sneeuw en biozeep. Het doet deugd. We eten wat en gaan na vele uren babbelen slapen.
Gr. Eyberg – Dahn (7,8km en 60m stijgen)
Het is een warme ochtend. De temperaturen hebben alle sneeuw gesmolten en we ruimen rustig op na het ontbijt. We gaan op pad en dalen af via een zoveelste nieuwe markering. We komen aan de Rosskegelfelsen en stijgen met wat zigzaggen door het ijzerzandsteenmassief. We dalen weer wat en gaan dan weer omhoog om over de rug te wandelen van de Schlangenfelsen. We komen aan een uitkijkpunt boven Dahn en dalen af via een zigzag. We steken de spoorweg over en wandelen via het centrum van Dahn tot aan de parking. Het is bijna middag dus we zoeken ons een lekker restaurantje om onze honger te stillen alvorens we volledig terugreizen naar België.
Praktische info
Kaartenmateriaal
Er werden diverse lokale routes gecombineerd. Jan was zo vrij om een gpx-file samen te stellen op basis van diverse lokale routes. We zijn er soms van afgeweken. Je kan alle routes vinden op de lokale wandelkaart: Dahner Felsenland van Pietruska op schaal 1:25.000. De paden zijn goed gemarkeerd maar er zijn er zeer veel dus het is soms wel wat opletten!
Vervoer
Je geraakt in de streek met het openbaar vervoer maar dat neemt behoorlijk wat tijd en plannen in beslag. In Dahn is een station. Wij reden naar Dahn op een kleine 4u vanuit Leuven. Aan de rand van de stad zijn diverse gratis parkings.
Bevoorrading
Je kan op de route weinig bevoorraden. Zeker in de winter zijn er veel winkels beperkt open. Idem met de restaurants en toeristische trekpleisters. Afhankelijk van de routes die je neemt kom je meerdere centra tegen waar je een brasserie kan vinden. Drinkwater kan je makkelijk filteren van diverse beken of kan je ter plekke vragen aan de bewoners. Ze zijn in het algemeen zeer behulpzaam.
Overnachting
Overnachten kan in de wijde omgeving in heel wat locaties die men Ferienwoning noemt. Er zijn ook een aantal hotels. Wild bivakkeren is enkel aan de Franse zijde getolereerd.
Jacht
In de steek wordt frequent gejaagd, al is het zeer moeilijk te vinden. Je kan zoeken op de specifieke bossen, dat maakt het ietsje makkelijker om aan de Franse zijde de jacht na te gaan.
Into the wild 